http://www.rastakhiznews.ir/news.aspx?NewsID=1022

رستاخیز – شهر کرج  خشک و سرد بود و تاریک، وقتی به ابتدای جاده ی ...رسیدیم .

گفتند راه بسته است. بی هیچ علامت گذاری ، و ما تنها ماشینی نبودیم که مجبور می شدیم برگردیم . گفتم خبرنگاریم ، دیر شده باید به تیم برسیم .گفتند سر صبح است و خلوت ،برگردید از فلان خیابان بروید ... دور زدیم . ترافیک و خرید نان هم ،بیشتر وقتمان را گرفت . وارد جاده که شدیم ،مشتاق رسیدن بودم . البرز جنوبی و سرشماری حیات وحش . کوه های روبه شمال، برفگیرو مه آلود بود . پیچ درپیچ و زیبا . آبشار ها ،یخ زده .

 http://www.rastakhiznews.ir/news.aspx?NewsID=1022

 من هنوز در این اندیشه بودم که مبادا به تیم محیط بانی نرسیم و دیدار کل ها و بزها را از دست بدهیم .تماس گرفتم در مسیر بودند . خوشبختانه برف، شکارهارا به حاشیه جاده کشانده بود و نیاز به کوهنوردی و بالا کشیدن از صخره های سنگی نبود .

بین راه چندین سگ زیبا و بی پناه و گرسنه با دیدن ماشین ،مشتاقانه جلو آمدند . سهم سنگک تازه شان را از ما گرفتند و لبخند زنان بدرقه مان کردند .

تیم محیط بانی کنار جاده ایستاده و با اشتیاق کل و بز هارا به یکدیگر نشان داده و دوربین رادست به دست می کردند. با خوشرویی و محبت از ما استقبال شد. بعد از دو ساعت رانندگی دیگر هوا خشک و آفتابی نبود . برف زیادی روی زمین نشسته بود و باد ملایم، گرد برف را مانند شکوفه، در آسمان پاک و نیمه ابری پراکنده می کرد. بهار پیش رسی را می مانست ..  دیوار و یال کوه به حضور کل ها و بزها ،بوی زندگی گرفته بود و این شادی دیدار وصف ناشدنی است .

این همه شوق ، این حضور پر تعداد وحوش و چرندگان کوچک و بزرگ میسر نمی شد، مگر با تلاش شبانه روزی و تمام فصل محیط بانانی پشت صحنه ، اما همیشه صبور ، همیشه قبراق .چه اگر نبود تلاش این مردان از خود گذشته همیشه بیدار، تعداد این دام ها با طاعونی که پشت سر گذاشتیم ،بسیار اندک می شد و امیدی هم به دیدار نبود .

عکاسی بسیار سخت و تقریبا ناممکن بود . دوربین های حرفه ای دوستان عکاس و لنز های 300 و 400 و بالا رفتن از صخره هم جوابگو نبود، تا تصاویر واضحی از حضور دلنشین چرندگان و جولان و بازی گوشی شان برای شما به تصویر بکشیم . اما همین که خیالمان راحت است، هستند و نفس می کشند و چرخه طبیعت هنوز کامل است ،خبر بسیار خوبی است که می شود با آن جشنی زمستانه گرفت .

فرزین حکیمی رییس امور نظارت بر حیات وحش استان هم بود. محترم ، مهربان ،مهمان نواز . از وضعیت حیات وحش البرز پرسیدم و گفت : به منظور برآورد جمعیت حیات وحش در کل کشور ،سالی دوبار بررسی وضعیت زیست گاه ها و نقاط ضعف و قدرت منطقه انجام می شود . پستانداران و پرندگان هم در همین عملیات شمارش می شوند و اینکه، در منطقه شکار ممنوع طالقان هم سرشماری پرنده ها آغاز شده و همزمان سرشماری جهانی پرنده ها را هم در تقویم داریم .

مهندس حکیمی برای ما گفت که امروز سرشماری پستانداران شاخص منطقه در دستور کار است ، همانها که با دوربین از دیدنشان لذت می بردیم و صدای سرخوردن و فروریختن سنگها از زیر سم هایشان زنگی شیرین از نوای طبیعت بود .

. مشارکت محیط بانان،ان جی او ها و کارشناسان حیات طبیعی و حیات وحش و تشکل ها و برخی جوامع محلی در چنین کار بزرگی ،خود یک حرکت عظیم جمعی برای حفظ هارمونی و تعادل طبیعت است . علاقمندان به محیط زیست و حیات وحش ،دست یاری در دست کارشناسان گذاشته اند، تا فرهنگ طبیعت دوستی ؛نوع دوستی و مشارکت را بار دیگر تمرین کنیم و به دیگران نیز بیاموزیم .

مهندس حکیمی این را هم توضیح داد که در پایان مراحل شمارش اگر شاهد کاهش جمعیت باشیم نقاط ضعف بررسی شده و در رفع آن تلاش خواهیم کرد .

آن طور که مهندس می گفت: وضعیت استان البرز ، در حال حاضر که شمارش نهایی نشده قابل توضیح نیست اما با توجه به بیماری سال گذشته و طاعون فراگیر ، موفقیت کسب شده در مهار بیماری نشان دهنده وضعیتی مناسب است .

گونه های شاخص کل ، بز و قوچ، میش و خرس قهوه ای ،پلنگ و گراز ،گرگ و روباه همچننی در بخش پرنده ها: آنقوت ،آبچلیک اردک سرسبز، اردک نوک پهن ،حواصیل و اگرت هستند، که شانس دیدار همه آنها به یکباره نصیب هرکسی نخواهد شد.

مشتاق دیدار گونه های گربه سان بودم که گفتند گربه سانان به سختی قابل رویت هستند و خرس ها هم در خواب ناز زمستانی فرو رفته اند. اما گرگ و گراز و روباه و باقی دوست داشتنی ها را به تناوب می شود در حاشیه طبیعت نظاره کرد که برای تغذیه به روستاها نزدیک می شوند .

نگرانی که بابت حضور شکارچیان همیشه حاضر قاچاق و غیر مجاز وجود دارد باعث شدبپرسم برای مقابله با آنها چه برنامه ای دارند ، راستش به همین دلیل هم نام منطقه را ذکر نکردیم که فرصت طلبان ،قصد جانشان را نکنند.

مهندس حکیمی خیالمان را راحت کرد که اگر چه تفنگ به دست ها غیر مجاز همواره هستند، با تلاش و هوشیاری شبانه روزی محیط بان هایی که خیلی از آنها محلی و دلسوز و آشنا به منطقه اند، کار شکارچیان سخت شده است و فرهنگ توجه به اهمیت محیط زیست و حفاظت از آن تا حد زیادی فراگیر شده است .

مهندس حکیمی با مهربانی و قدر شناسی از تلاش های فعالان زیست محیطی و رسانه ها یاد کرد و گفت کار عظیم حفاظت از محیط زیست، وقتی ماندنی و اثر گذار می شود که بازتاب آن در رسانه ها و اخبار به گوش مردم برسد .

صدای سر خوردن همکار جوانمان که برای گرفتن عکس های بهتر از صخره بالا رفته است گفتگویمان را قطع می کند، گویی چند عکس خوب هم گرفته است اما حسابی خیس شده اند . 

به چای و ناهار دعوتمان کردند . فرصت اندک بود عکسی به یادگار انداختیم تا یادمان نرود ارزش و بهای خدمات مردان و زنان پشت صحنه محیط زیست را . همه آمدند و عکسی انداختیم . و برای سرشماری پرندگان قرار گذاشتیم . طبیعت را به آنها سپردیم  دل به جاده سپردیم.

سکوت...باد ملایم ...گاهی صدای سرخوردن و ریزش سنگها بر اثر حرکت حیوانات ....دوربین محیط بانان برای آخرین بار تصویری بسیار واضح از قوچی شاخ بلند و زیبارا در ذهنم حک می کند. چه روز پر برکت و خوبی . دوباره سگ ها  با مهربانی شان، مارا تا اواسط راه بدرقه می کنند . دم تکان می دهند و یادمان می آورند ، محبت و دوستی را از طبیعت و حیوانات بیاموزیم و حریمشان را ازبین نبریم و مورد تجاوز قرار ندهیم .

البرز زیبای من در تمام فصول شگفت انگیز است و زمستانش سحر انگیز و مثال زدنی . سربلند باشی ایرانم . ایران کوچکم . البرزم

فریبا کلاهی –زمستان 94